Opslag internetverkeer
Wikipedia heeft het volgende te zeggen over de introductie van deze regeling:
"De Bewaarplicht is het voorstel (2005) van Europese richtlijn van de Europese Commissie om internet- en telefoniegegevens voor een bepaalde tijd op te slaan, en ter beschikking te houden van politie- en veiligheidsdiensten. De bewaarplicht is gebaseerd op een plan van de G8 uit mei 2001 wat erop is gericht op misdrijven op internet effectiever te bestrijden. Sinds de aanslagen van 11 september 2001 wordt ook terrorisme als een reden gegeven voor de maatregel."
De regeling is bedacht door de G8 en door de EU opgelegd aan de lidstaten. In het kort komt het er op neer dat internetproviders al het internetverkeer van hun klanten op een computer moet opslaan. De regering heeft ons beloofd dat er enkel "verkeersgegevens" opgeslagen zullen worden. Dit houdt in dat er opgeslagen wordt met welke website de klant contact opneemt.
Bijvoorbeeld: Jan opent zijn Internet Explorer en gaat naar Google. De provider van Jan slaat dan op dat Jan contact heeft gezocht met de servers van Google.
De EU over de regeling
De EU heeft op 15 maart 2006 deze regeling verplicht gesteld voor de lidstaten. De bepaling van de EU zegt dat de lidstaten binnen 18 maanden na 15 maart de bewaarplicht als wet doorgevoerd moeten hebben. De richtlijnen van de EU voorzien in het opslaan van 6 maanden van de gegevens. Na deze termijn dienen de gegevens vernietigd te worden.
De regeling in Nederland
Nederland wijkt, zoals gewoonlijk, behoorlijk af van de EU richtlijnen. In plaats van de 6 maanden, wil Nederland de gegevens 12 maanden bewaren. Er wordt aangegeven dat de gegevens na de periode vernietigd moeten worden, maar niet op welke manier. Ook wordt er niet aangegeven wie er toegang hebben tot deze database.
(Bron: het wetsvoorstel zoals deze bij de Eerste Kamer ligt)
De eerste kamer heeft op 7 juli besloten dat de gegevens van het internetverkeer maximaal 6 maanden bewaard mogen worden. Minister Hirsch Balin zal de wet op dit punt dan ook aan moeten passen. De telefonie gegevens (gespreksduur, SMS'jes, etc.) worden wel een jaar lang bewaard.
Overige landen
Binnen de EU zijn er 2 landen die momenteel al de wetgeving hebben bekeken. Namelijk het Verenigd Koninkrijk en Duitsland.
Het Verenigd Koninkrijk heeft de bewaarplicht ingevoerd op 6 april 2009, onder de naam "Data Retention (EC Directive) Regulations 2009".
Duitsland heeft geweigerd de bewaarplicht in te voeren. De rechter heeft hierover de volgende uitspraak gedaan: "Het Gerechtshof ziet in de Bewaarplicht een schending van het grondrecht op privacy. Zij is in een democratie onnodig. Het individu geeft geen aanleiding voor die inbreuk, maar kan bij normaal gedrag wel geïntimideerd worden vanwege het risico op misbruik en het gevoel gecontroleerd te worden (..) Het op grond van artikel 8 van het EVRM opgelegde evenredigheidsbeginsel wordt door de richtlijn niet nageleefd, en is daarom ongeldig"
(Bron: Wikipedia)
De uitspraak is hier na te lezen
Bezwaren
Er zijn diverse organisaties en mensen die bezwaren hebben geuit tegen deze opslag. De redenen die ze geven zijn heel divers. Van privacyoverwegingen tot puur de kosten en de organisatie van de opslag. Hieronder een klein overzicht.
- De internetproviders hebben aangegeven dat ze geen voorstander waren van deze regeling, omdat zij al die gegevens moeten opslaan. De providers hebben veel klanten die op hun beurt weer allemaal een bepaald aantal websites bezoeken elke dag. Dit zorgt ervoor dat er heel veel data opgeslagen moet worden. Dit kost geld dat de providers liever voor zich zelf houden, of moeten doorberekenen aan de klanten.
- Er is nog nooit een crimineel opgepakt door het bewaren van gegevens. Ook zijn er nog nooit aanslagen mee verijdeld. De reden hiervoor is heel simpel; wanneer de regering een wet bedenkt, zullen de criminelen manieren bedenken om deze te omzeilen. Een crimineel zou wel gek zijn als hij vanuit zijn huiscomputer naar websites gaat zoeken waarop omschreven staat hoe een bijvoorbeeld een bom gemaakt wordt.
- Aangezien de bewaarplicht enkel oplegt op te slaan met welke computers de internetter contact heeft, is deze heel simpel te omzeilen. De internetter kan gebruik maken van een zogeheten "open proxy". Dit is een computer waar je verbinding mee maakt. Deze computer stuurt vervolgens al het internetverkeer wat jij wil naar jouw computer. Je provider zal dan enkel zien dat je contact hebt met de proxy en niet met het internet en dus de specifieke sites die je bezocht hebt.
Iedereen die zijn of haar computer zelf beheert, kan een proxy instellen.